Muzoteka

Muzyka elektroniczna i house, z domieszką funku oraz dobrego disco, a wszystko to skryte pod dwoma kaskami multimedialnymi. Po prawie trzydziestu latach Daft Punk zakończył swoją działalność.                                                Guy-Manuel de Homem-Christo oraz Thomas Bangalter poznali się w 1987 roku, a pierwszy ich zespół powstał pięć lat później. Rok później rozwiązali grupę, a ta dwójka założyła znany już nam Daft Punk. Samo powstanie nazwy jest ciekawe. „Melody Maker” opublikowało recenzję w ’92 roku, dotyczącą jeszcze wcześniejszej formacji, a określającą ją jako „bandę stukniętych gnojków”, co w oryginale brzmi „a bunch of daft punk”. Eksperymentowali używając różnego rodzaju syntezatorów i perkusją elektroniczną, a ich debiutancka płyta „Homework” zebrała pozytywne recenzje w „Virgin Records”. Po kilku latach duet zaczął nosi...

  Filmowcy wielokrotnie udowodnili, że nie trzeba plejady gwiazd, tabuna statystów i galerii krajobrazów, żeby stworzyć wielkie kino. Za przykład może służyć 12 gniewnych ludzi, Pokój, czy choćby Grawitacja.   W duńskim thrillerze Gustav Möller udowadnia, że aby zdobyć nominację do Oskara, wystarczy dobry aktor, komputer i słuchawka z mikrofonem. Policjant Asger Holm (Jakob Codergren) zostaje za karę przeniesiony do dyspozytorni telefonicznej. Nowa praca zapowiada się bardzo nieciekawie.   Sytuacja zmienia się diametralnie wraz z odebraniem telefonu od przerażonej kobiety. Od tej chwili jego nudny wieczór zmienia się w wyścig z czasem. Z racji tego, że bohater znajduje się w biurze i może korzystać jedynie z   telefonu i komputera, zmuszony jest wyciągać wnioski z tego, co mówi mu głos w słuchawce, a główny wniosek jest taki, że waga zgłaszanego przestępstwa jest bardzo duża. Holm wykorzystuje swoją policyjną wiedzę i intuicję, ale jego osobiste demony zakłócają mu j...

Nagrodzone Cezarem dokumentalne widowisko Wima Wendersa opowiada o życiu prywatnym i zawodowym brazylijskiego fotografa Sebastiao Salgado. Ojciec Sebastiao określa bohatera jako gamonia i niespokojnego ducha i nie dziwi się, że syn porzucił karierę ekonomisty i ruszył w świat w poszukiwaniu idealnego ujęcia. Początek filmu wpisuje się w filozoficzną dyskusję na temat rzemiosła i misji fotografa, pokazując, co znaczy przejść świat wzdłuż i wszerz, dokumentując jego ludzkich i zwierzęcych mieszkańców. Filozoficzny słodko-gorzki początek, zdjęcia morsów, poszukiwaczy złota, białych niedźwiedzi, żony, syna i rodzinnej farmy szybko zastępują fotografie polityczno-społeczne ukazujące sytuację w Brazylii czasu wojskowej dyktatury. Odważny Salgado, patrząc bezpośrednio w obiektyw, tłumaczy, że siła portretu polega na tym, że fotograf na chwilę rozumie fotografowanego  i fotografia nie działa jednostronnie, a o ej ostatecznym kształcie decyduje osoba fotografowana. Chociaż temat dyktatury w...

Tymi słowami biedny Orfeusz wzywał swą ukochaną błądząc po podziemnym królestwie. Król Tracji i hamadriada. Piękna miłość i tragiczna historia. Opowieść, która do dziś żyje i inspiruje.                                 Orfeusz był młodym i przystojnym królem Tracji, który swoim talentem muzycznym zachwycał cały świat i bogów. Mówi się, że swoim śpiewem potrafił uspokoić dzikie zwierzęta czy nawet morskie fale. Eurydyka zaś była hamadriadą oddającą cześć Dionizosowi, która była tak piękna, że każdy kto ją ujrzał, zakochiwał się w niej. Małżeństwo te połączyła miłość silniejsza niż śmierć, dosłownie. Driadę zobaczył syn Apollina i Kyreny, Aristajos. Zakochał się w niej i zapragnął ją zdobyć, ale nie wiedział, że jest żoną Orfeusza. Zaczął gonić Eurydykę, aż w trakcie ucieczki ukąsił ją jadowity wąż i zmarła. Orfeusz pogrążył się w rozpaczy, przestał grać i śpiewać. Krążył wciąż po łąkach wz...

  The Grand Budaepst Hotel jest filmem bardzo nietypowym, przy czym w swojej oryginalności, przyjemnym w odbiorze. Pełen kreatywności, humoru i nostalgii zdobył uznanie widzów i krytyki, czego dowodem są liczne nagrody, między innymi Złoty Glob i cztery Oskary. Scenariusz inspirowany twórczością Stefana Zweiga opowiada o perypetiach consierge’a, Gustawa H. i boja hotelowego, Zero Mustafy, którzy mieszkają i pracują w najznakomitszym hotelu Republiki Żubrówki. Gustaw znany jest z intymnych przyjaźni z bogatymi damami odwiedzającymi hotel, a kiedy jedna z nich ginie, zostaje oskarżony o morderstwo i wtrącony do więzienia. Sprytny Zero pomaga mu zbiec z więzienia, po czym razem przeżywają wiele przygód, próbując odnaleźć faktycznego mordercę. Film Andersona jest przede wszystkim filmem przygodowym, detektywistycznym, z wartka akcją i żywymi, dowcipnymi postaciami. Piękna scenografia, robiąca z każdego ujęcia małe dzieło sztuki oraz komediowy styl obfitujący w slapstickowe gag...

Media zdominowały ostatnio informacje o bestii z północy bezczelnie atakującej kraj, braku szczepionek na Covid 19, buncie przedsiębiorców, sprawiedliwej wygranej lub niesprawiedliwej przegranej polskich skoczków. Nie licząc kompletnie niespodziewanych w naszym klimacie opadów śniegu, można by pomysleć, że nadal tkwimy w roku zeszłym. Dlatego pozwolę sobie przypomnieć, co jeszcze nieprzyjemnego wydarzyło się w 2020. Otóż światową opinią publiczną wstrząsnęły zamieszki wywołane śmiercią Georga Floyda, niektórym przypominając, dla innych odkrywając, ruch BLM.  Dlaczego protesty pod banderą ruchu Black Lives Matter określiłam trochę pogardliwie, a trochę infantylnie "nieprzyjemnymi wydarzeniami zeszłego roku"? "Nieprzyjemnymi", bo przypominają białej Ameryce o drażliwym problemie uprzedzeń rasowych, których geneza sięga czasów niewolnictwa. Wstydliwą plamę na historii Stanów Zjednoczonych starają się ugładzić i uczynić przyjemniejszą, między innymi twórcy filmowi, anga...

Która z nas nie chciała być księżniczką? Nosić piękne stroje, wspaniałe fryzury i dostawać kwiaty. Praktycznie- my wszystkie! Aby nosić koronę należy urodzić się w królewskiej rodzinie, albo wyjść za mąż za księcia. Trudne zadanie. Rozwiązaniem może być zostanie artystką, która bryluje na scenach świata. Taką gwiazda jest właśnie Cecilia Bartoli, która jest rozpoznawana już po kilku śpiewanych przez nią dźwiękach. Początkowo uczyli ją rodzice, Silvana Bazzoni oraz Pietro Angelo Bartoli, którzy byli śpiewakami zawodowymi. Pierwszy raz zaśpiewała publicznie solo w Tosce, gdy miała osiem lat. Zadebiutowała zaś w Arena di Verona, w wieku 21 lat. Jej dyskografia jest imponująca. Współpracuje z najlepszymi dyrygentami i zespołami, towarzyszą jej najlepsi wokaliści, występuje na najlepszych scenach na całym świecie. Jej płyty sprzedały się w ilości ponad 10 milionów- na wszystkich kontynentach! Co ciekawe, Bartoli sięga po kompozytorów mniej znanych i wykonuje ich utwory w wielkim stylu, ...